خيرخواهى نسبت به دوستان و همكاران از حقوق الهى محسوب مىشود . در اين مورد در روايات آمده است : « اذا وجد احدكم لاخيه نصحا في نفسه فليذكره له » « 1 » : هركس براى برادرش نظر خيرى به ذهنش رسيد بايد به او بگويد : نيز آمده است : « من راء اخاه على امر يكرهه فلم يرده عنه و هو يقدر عليه فقد خانه » « 2 » : هركس ناظر انجام عمل ناپسندى توسط برادرش باشد و در عين توانايى ، اقدامى براى منع او انجام ندهد در حق او خيانت كرده است . امام حسين ( ع ) مىفرمايد : « فعل الخير الي كل من طلبه منك فان كان اصلا اصبت بموضعه و ان لم يكن باهل كنت انت اهله » « 3 » : عمل خير را نسبت به هر فردى انجام بده . چنانچه او نيازمند باشد عمل تو در جايگاه واقعى قرار گرفته و در غير اين صورت ، تو در جايگاه شايسته خيرخواهى قرار گرفته‌اى . 6 . جلب اعتماد ديگران : نحوه رفتار بايد به‌گونه‌اى باشد كه مايه اعتماد مردم باشد . اعتماد ، همان اطمينان قابل اتكا و دلبستگى است . اعتماد مردم به صاحبان حرفه‌ها ريشه در عملكرد آنان دارد . با حرف و سخن ، اعتماد ايجاد نمىشود ، بلكه برخورد صادقانه و همراه با آگاهى موجب اعتماد مىشود . اگر عملكرد براساس تقوا ، آگاهى ، مهارت ، دلسوزى و احساس مسئوليت ، استمرار افزايش دانش و استفاده از آخرين دستاوردهاى روز باشد ، اعتماد حاصل مىشود . تلاش صادقانه در انجام وظايف ، چنين افرادى را شايسته اعتماد مىكند .

--> ( 1 ) . نهج الفصاحه ، ش 2454 . ( 2 ) . امالى ، شيخ صدوق ، ص 87 . ( 3 ) . تحف العقول ، ص 324 .